Tasarım stüdyoları için tasarlanmış personel takibi

Takip, ancak şirketin zaten sorduğu bir soruya yanıt verdiğinde anlam kazanır. tasarım stüdyoları için bu soru genelde aynıdır: tasarımcılar, sanat yönetmenleri ve yapımcılar saatlerini konseptler, revizyon turları ve nihai çıktılar ilerleten işe mi harcıyor, yoksa onun etrafındaki her şeye mi?

Bir stüdyonun en pahalı işi, konsept onaylandıktan sonra başlar. Revizyon turları doğası gereği açık uçludur, sözleşmeler bunları nadiren net biçimde sınırlar ve yedinci versiyona harcanan saatler proje kapanıp kâr marjı çoktan gittikten sonra görünür olur.

Tasarımcılar uzun ve akışa bağlı bloklar hâlinde çalışır; bir bloğu bölmenin maliyeti kesintinin uzunluğuyla orantısızdır. Beş dakikalık bir soru kırk dakikalık momentumu götürebilir ve hiçbir stüdyo bunu bir müşterinin ya da müşteri yöneticisinin kabul edeceği biçimde sayıya dökemedi.

Worktivity'nin tasarım stüdyoları için sunduğu personel takibi, konsept geliştirmeyi iterasyon ve üretimden ayırır; böylece projenin gerçek şekli o hâlâ devam ederken görünür olur. Tasarım ve prototipleme araçlarında geçen saatler, müşteri yazışmalarında geçenlerin yanında durur. İkisi arasındaki oran, kârlı görünen bir projenin neden kârlı olmadığını sıkça açıklar.

Worktivity kesinti örüntüsünü görünür kılar: bir tasarım programındaki ortalama kesintisiz blok ne kadar sürdü, hafta konseptler ve revizyon turları arasında nasıl parçalandı. Stüdyolar bunu odak bloklarını savunmak ve müşteriye geri bildirimi toplu vermenin, tek tek notlardan daha az saatte daha iyi iş çıkardığını anlatmak için kullanıyor.

Worktivity bu soruyu otomatik aktivite kaydı, uygulama ve web sitesi kullanımı, isteğe bağlı ekran görüntüleri ve aktivite düzeyleriyle yanıtlar. Hepsi, bir yöneticinin bir dakikada okuyabileceği, çalışanın da kendisi için kontrol edebileceği bir zaman tüneline dönüşür. Tuş kaydı yok, gizli çalışan bir uygulama yok, sürpriz yok.